(Na osnovu knjige Herbs in Magic and Alchemy: Techniques from Ancient Herbal Lore, koju je napisala C. L. Zalewski, priredili smo malu šetnju kroz tematiku astralnog kontaktiranja biljnog sveta.)
Zapadni ezoterici su često obučavani veštini “gledanja u duhu”, što je tehnika koja je omogućavala projekciju svesti u astralni plan i komunikaciju sa bićima unutar tog suptilnog sveta. Među tim bićima posebno mesto zauzima biljni svet, svet živih inteligencija čije delovanje i prisustvo nadilaze isključivo fizičke aspekte postojanja.
U ezoteričnoj i alhemijskoj tradiciji, biljke se ne posmatraju kao pasivni resurs, već kao duhovne inteligencije sa sopstvenom voljom, vibracijama i dušom. Mnogi stari grimori upozoravali su na važnost pravilnog vremena za branje biljaka u skladu sa njihovim “životnim sokovima”, što odgovara astrološkim i prirodnim ciklusima. U alhemijskom radu, biljke se ne koriste samo zbog svojih fizičkih svojstava, već se s njima uspostavlja dublji astralni kontakt, veza aure čoveka i aure biljke, što omogućava komunikaciju i saradnju na unutrašnjem planu.
Proces uspostavljanja veze sa biljkom zahteva duhovnu čistoću, jasnu nameru i ezoteričnu pripremu. U najpotpunijem obliku, kontakt se uspostavlja kroz sledeće faze:
Definisanje svrhe gde alhemičar mora unapred znati zbog čega pristupa biljci: da li je reč o spravljanju tinkture, sušenju za tamjan, izradi ulja ili upotrebi za ceremoniju. Bez jasne svrhe, biljka može da ne odgovori ili da odbije saradnju. Zatim sledi priprema svetog prostora gde se prostor pročisti i pripremi za ovakvu vrstu kotnakta. Širenje aure i poziv biljke gde se aura projektuje prema biljci, čime se uspostavlja astralna veza je sledeća faza. U tom trenutku biljka odgovara, ponekad drugačija nego što je prvobitno zamišljeno. Ovo je prirodan znak da ta biljka rezonira sa svrhom koju nosite.
Evokacija elementala biljke gde se duh biljke priziva voljom, uz korišćenje pomagala vezanih za elemente predstavlja sledeći korak. Ispoljavanje se najčešće opaža unutrašnjim okom, kao magličasta prisutnost u blizini biljke. Elemental treba da potvrdi svoj identitet davanjem znaka odgovarajućeg elementa (vazduh, voda, vatra, zemlja).
Ono što sledi nakon toga jeste dijalog i saradnja gde tokom formalne komunikacije, biljka može otkriti sopstvene potrebe (lokaciju, tlo, biljke koje su joj u blizini), kao i uslove pod kojima se može brati. Važno je pokazati poštovanje, zahvalnost, i ponekad obećati da će se biljka razmnožiti nakon žetve.
Postoje tri osnovna oblika astralnog kontakta sa biljkama:
Formalni kontakt, što je obredno prizivanje, poziv inteligencije biljke i potvrda kroz znake.
Neformalni kontakt, iliti spontana astralna veza bez pune ceremonije.
Spontani kontakt, što se desi kada biljka sama uspostavi vezu sa praktikantom.
Na primer, kontakt sa biljkom peršuna otkrio je da određeni primerak ne želi da bude ubran zbog ranije pretrpljenog stresa. Drugi primer iste vrste dao je svoj pristanak, ali pod uslovom da se prethodno pripremi i da se seme posadi nakon branja.
Slično, biljka kadulje se požalila na kvalitet tla, a alehofa otkrila svoje blagotvorno delovanje na druge biljke, ovce i konje. Kontakt sa ruzmarinom rezultirao je ne samo emocionalnim isceljenjem, već i fizičkim revitalizovanjem praktikanta, uz instrukciju biljke da udahne miris i pojede cvetove.
Veoma je važno slušati uputstva biljke i njenog elementala. Ako duh biljke ne da znak elementa ili izgleda neskladno sa svrhom, obred se mora odmah prekinuti. Osim toga, poštovanje prirodnih svojstava biljaka je ključno: iako kontakt može inspirisati na konzumaciju, neke biljke (poput ruzmarina) mogu biti toksične u većim količinama.
Astralni kontakt sa biljkama je čin dubokog zajedništva sa prirodom. Pravi alhemičar ne koristi biljku kao sredstvo, već stupa sa njom u sveti savez. To je put koji razvija unutrašnju osetljivost, intuiciju, i razumevanje viših principa prirode. Biljke postaju učitelji, saveznici i čuvari znanja koje je staro koliko i samo čovečanstvo.
