U godini koja je neposredno prethodila Drugom svetskom ratu, Mile Dupor (1905–1981) objavio je malu, ali veoma radikalnu knjižicu pod naslovom Idu Slaveni. Bilo je to delo koje je odudaralo od tadašnje astrološke i filozofske literature. Dupor, erudita i poliglota poznat po širokom interesovanju za astrologiju, hermetizam, mitologiju i istoriju civilizacije, iskoristio je ovaj tekst da iznese jednu od svojih najzanimljivijih hipoteza. A to je da Sloveni nisu prolazna i potrošna etnička grupa, već nova sila koja će osvojiti centralnu ulogu u budućem razvoju sveta.
U Idu Slaveni, Dupor ne piše tek o etničkoj pripadnosti Slovenima, nego o njihovoj kosmičkoj i istorijskoj ulozi. On tu proročki govori da su Sloveni nova sila koja će u budućnosti imati posebno značajno mesto u dinamici istorije u smislu evolucije ljudske svesti, društva i odnosa moći u svetu. Ovaj stav je postavljen kao osnovna teza traktata, bez detaljnih numeričkih predviđanja, ali sa jasnim idejnim naglaskom na preobražaj koji se tiče mesta slovenskih naroda u globalnoj istoriji.
Dupor kombinuje astrološka tumačenja sa širokim metafizičkim i filozofskim razmišljanjima o civilizacijama i istorijskim ciklusima. Za njega Sloveni predstavljaju novu etapu u nizu ljudskih civilizacija koje su u prošlosti dominirale kulturnim i društvenim razvojem (npr. Egipat, Grčka, Rim). Iako su ove teze danas teško kvantitativno dokazive, one ilustruju njegovu ambiciju da sagleda istoriju kao kosmički i evolucijski proces gde određeni narodi ili „rasni tipovi” igraju uloge u prelaznim periodima razvoja čovečanstva.
Dupor je u svojim radovima izražavao ideju da istorija i sudbina naroda nisu samo geopolitički produkti, već da su povezani s dubljim astralnim i simboličkim zakonitostima. U tom kontekstu, Idu Slaveni nije samo istorijski esej, nego pokušaj da se kroz astrološku paradigmu interpretira istorijski „hod kultura”.
Dupor ne tvrdi da će Sloveni vladati svetom u običnom političkom smislu, već da će, u skladu s njegovim razumevanjem plemenskih i civilizacijskih energija, doprineti jedinstvenom spoju Istočne i Zapadne kulture i predstavljati most između različitih istorijskih civilizacijskih impulsa. Ovakav pogled, koji istovremeno ima filozofski i simbolički ton, reflektuje Duporovu astrološku pozadinu i njegovu sklonost da pronalazi dublje strukture u ljudskoj istoriji.
Idu Slaveni ne bi trebalo treba tumačiti kao istorijski dokument ili empirički prediktivni tekst u savremenom smislu te reči. Knjiga je visoko spekulativna, kombinujući astrološku hermeneutiku i metafizičku refleksiju. Njen uticaj i čitanje ostaju u domenu esejističkog i simboličkog promišljanja o identitetu, civilizacijskim ciklusima i funkcionisanju naroda u širem istorijskom okviru.
Iako Dupor nije postavio konkretna „predviđanja” s datumima ili numeričkim prognozama, njegova teza o Slavenu kao civilizacijskoj sili ostaje intrigantna za moderne diskurse o identitetima, kulturološkim tokovima i istorijskoj dinamici. Njegova kombinacija astrološkog i filozofskog pristupa pruža neobičan pogled na mogućnost kolektivnih promena i na način na koji narodi tumače sopstvenu ulogu kroz vreme.
